Toen Luca werd geboren, kreeg mijn passie voor fotografie een bestemming.
Ik denk dat het ergens midden in de 4e perswee was dat ik dacht. Dit is het, dit ga ik doen.
Stil in het hoekje stond de fotografe en tevens een vriendin van mij met haar camera klaar om mijn angst, liefde, verwachting en ook wel behoorlijk wat pijn vast te leggen.
Alle vlaggen stonden op donkeroranje als het op bevallen aankwam. En het lukte ook maar net om er een fotograaf bij te krijgen.
Niet omdat ik dit niet op tijd had geregeld, maar omdat mijn kind besloot veel later als de geplande datum te komen.
Maar goed, terug naar dat moment. Ik voelde dat ik dit moment helemaal niet echt beleefde. Ik voelde angst, pijn, liefde en geluk. Maar ik voelde ook, wat als ik het straks allemaal niet meer weet? Dat dit moment zo aan mij voorbijvliegt en ik dit gevoel niet meer kan terughalen. (De pijn uiteraard daargelaten)
En dus wist ik, dit is wat ik wil. Momenten vastleggen en verhalen vertellen, niet alleen voor mezelf, maar ook voor anderen. Omdat ik weet dat ze zo kostbaar zijn.
We leven in een maatschappij waar alles snel gaat, de afleiding groot is en ik het gevoel heb dat kinderen sneller groot worden dan we als ouder hopen.
Daarom is het juist zo belangrijk om momenten te pakken om wel stil te staan. Wel even bewust te leven en te genieten van dat wat nú is.
En dus bedacht ik op dat moment. Ik weet wat ik wil worden.. Ik was 28, mijn bevalling werd uiteindelijk een keizersnede en toen ik dat jongetje voor het eerst op mijn borst kreeg was ik alle pijn vergeten.
Ik kocht nog net niet in mijn kraamweek mijn nieuwe camera en ben gaan doen wat ik zo ontzettend voelde.
Inmiddels heb ik 100+ gezinnen gefotografeerd, mensen elkaar door mijn lens het ja, woord zien geven en zelfs een aantal geboortes vast mogen leggen.
Ik ben dus dankbaar voor die 4e perswee, die veel te vroeg kwam en uiteindelijk niets heeft uitgemaakt voor mijn bevalling, mij inmiddels wel mijn dromen heeft laten uitkomen.
Want ik mag verhalen vertellen met mijn beelden, de liefde vastleggen en kinderen zien opgroeien. Ik mag doen wat ik het liefste doe en dat is zorgen dat herinneringen zichtbaar, tastbaar en voelbaar blijven.